Bring Them Back : ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ

I Support the Bring Them Back Campaign

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Κρεμαστό Νερό















Έχω αναφερθεί κι άλλες φορές σε καταρράκτες. Μου αρέσουν πολύ και τους χαίρομαι πολύ.
Ποτέ δεν μπορούσα όμως να φανταστώ ότι σε δικό μας χώρο βρίσκεται ο Νο 1 σε ύψος καταρράκτης του κόσμου, απ' αυτούς που χύνονται στη θάλασσα.
Του κόσμου, ε!! Αδιανόητο; Κι όμως αληθινό.
Υπάρχουν πολύ λίγα μέρη στον πλανήτη1 όπου οι καταρράκτες χύνονται κατευθείαν στη θάλασσα. Και ναι, ο μεγαλύτερος βρίσκεται στην Ελλάδα, στο νότιο μέρος της Σαμοθράκης2. Το νερό υπολογίστηκε ότι πέφτει από ύψος 180 μέτρων (η πρωτιά που λέγαμε) και τον Χειμώνα, όταν ο όγκος των υδάτων πολλαπλασιάζεται, δεν κατρακυλά στα βράχια αλλά πετά στο αέρα πριν καταλήξει στην αγκαλιά του Αιγαίου. Γι' αυτό και οι ντόπιοι τον ονομάζουν “Κρεμαστό Νερό”. Εκτός από “ο ψηλότερος στον κόσμο που χύνεται στη θάλασσα” είναι και ο 4ος μεγαλύτερος στην Ευρώπη και ο 11ος μεγαλύτερος στον κόσμο. Δυστυχώς μόνο από την θάλασσα (ή τον αέρα) έχει κάποιος πρόσβαση σ' αυτόν.
 ___
1 Μετά την Σαμοθράκη το πιο κοντινό σε μας μέρος με καταρράκτη που χύνει τα νερά του στη θάλασσα είναι η ... Γροιλανδία.
2 Κάποιοι έχουν μπερδέψει τα νησιά και θέλουν να μπερδέψουν κι εμάς. Σε πρόσφατη δημοσίευση (αυτή είναι και η αφορμή που γράφω το παρόν) τοποθετούν τον συγκεκριμένο καταρράκτη στη ... Θάσο. Ε, “τι Seiko, τι Meiko, μπρε. Ντίπλα-ντίπλα τα εργοστάσια”;

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Αφιερωμένο στην WAD

Για την WorldArtDay
"Στον Πολιτισμό" (50Χ30~/λάδι)





















Από το 2012, η 15η του Απριλίου θεωρείται Παγκόσμια Ημέρα Τέχνης (World Art Day). Καθιερώθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Τέχνης (IAA), με τη διακήρυξη της Γκουανταλαχάρα. Την πρόταση είχε κάνει η Τουρκία.
Γιατί η 15η Απριλίου; Γιατί αυτή είναι η ημερομηνία γέννησης του μεγάλου, του εμβληματικού καλλιτέχνη της Αναγέννησης, του Λεονάρντο Ντα Βίντσι (Leonardo da Vinci).*

__
* Γιατί επιλέχθηκε ο Leonardo; Γιατί θεωρήθηκε "σύμβολο της ελευθερίας της έκφρασης, της ανοχής, της πολυπολιτισμικότητας, της συναδέλφωσης και της παγκόσμιας ειρήνης".

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Αυτοάνοσα












Η 7η Απριλίου θεωρείται γενέθλιος ημέρα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (που δημιουργήθηκε σαν σήμερα το 1948).
Κάθε χρόνο αυτή η μέρα, η “Παγκόσμια Ημέρα Υγείας”, αφιερώνεται σε κάποιο σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας.
Αν και φέτος είναι αφιερωμένη στην Κατάθλιψη, εγώ βρίσκω αφορμή για να γράψω κάτι για μια σύγχρονη μάστιγα, για τα Χρόνια Νοσήματα. Μέρος των οποίων είναι τα Αυτοάνοσα.
Ναι, το προσδόκιμο της ζωής μας αυξήθηκε θεαματικά και δεν πεθαίνουμε πλέον μαζικά από λοιμώξεις όπως τύφο, ευλογιά, ανεμοβλογιά, ιλαρά, πολιομυελίτιδα, δυσεντερία κι άλλα σχετικά. Ζούμε όμως σε νέες συνθήκες, σε ένα επιβαρυμένο περιβάλλον, περιτριγυρισμένοι από τοξικά και ακτινοβολίες, μετέχοντες μιας μη φυσιολογικής αλυσίδας τροφών με ελαττωμένα τα ζωτικά θρεπτικά συστατικά και υπεραυξημένα τα χημικά. Οι ανοχές των φυσιολογικών ορίων του οργανισμού μας, (ενός οργανισμού θαυμαστού με αρμονία και λειτουργική ικανότητα αυτοεπισκευής), δεν αρκούν πια. Το φορτίο που μας επιβάλλεται είναι υπερβολικό και το σώμα μας, δεν προλαβαίνει να επιδιορθώνει τις βλάβες. Η συνεχής πάλη με τους αόρατους εχθρούς μας, το βάζει σε διαδικασία Χρόνιας Φλεγμονής που είναι προθάλαμος νόσου. Και μένει σ' αυτή την κατάσταση για πολλά χρόνια. Κατά μέσο όρο ζούμε εβδομήντα με ογδόντα (άντε και ενενήντα) χρόνια, εκ των οποίων τα μισά περίπου άρρωστοι. Κυρίως από Χρόνια Νοσήματα, αφού το 88% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει απ' αυτά. Έτσι τουλάχιστον έλεγε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας το 2015.
Τα Χρόνια Νοσήματα είναι ασθένειες όπως Χοληστερίνη, Σακχαρώδης Διαβήτης, Παχυσαρκία και περιττά κιλά, Υπέρταση, διάφορα Σύνδρομα, Αυτοάνοσα Νοσήματα, που καταλήγουν σε καρδιοπάθειες και διάφορες άλλες εκφυλιστικές νόσους.
Τη μισή λοιπόν ζωή μας, λαμβάνουμε φάρμακα. Και ανησυχούμε μονίμως για την υγεία μας και για αυτή την πανδημία της εποχής, τα σύγχρονα Χρόνια Νοσήματα, που αποδεκατίζουν και ταλαιπωρούν τον πληθυσμό. Που όλα τους είναι απόρροια των συνθηκών διαβίωσης, σε έναν πλανήτη που αλλάξαμε και εκτρέψαμε από το φυσιολογικό.
Μια υποομάδα των Χρονίων είναι τα λεγόμενα Αυτοάνοσα Νοσήματα. “Ασθένειες” που "θερίζουν" πλέον και που προκαλούνται από εσφαλμένη λειτουργία του Ανοσοποιητικού μας Συστήματος. Το οποίο επιτίθεται σε κύτταρα του ίδιου του οργανισμού, τα οποία σταδιακά, παύει να αναγνωρίζει ως δικά του και τα βλέπει σαν ξένα και εχθρικά.
Ναι, πολεμούμε τον εαυτό μας. Ακόμα και σ' αυτό το επίπεδο!

Σημείωση:
Περισσότερες από 80 ασθένειες καταγράφονται επίσημα, ως αποτέλεσμα της επίθεσης αυτής του Ανοσοποιητικού Συστήματος με «αυτοαντισώματα» εναντίον οργάνων, ιστών και κυττάρων του ίδιου του σώματος. Άλλες 20 προστέθηκαν πρόσφατα, ενώ οι ερευνητές, πρόκειται να προσθέσουν τουλάχιστον 40 επιπλέον ασθένειες στα Αυτοάνοσα Νοσήματα.

Πηγές - Σχετ.Ιστότοποι:

    Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

    Ψαράκι μικρό – Ψαράκι μεγάλο




















    Το μαγαζί άνοιξε αρχικά στο στενάκι δίπλα στην Άλφα, στο χώρο που πρώτα υπήρχε το “Τηγάνι”. Καλό το τηγάνι, το δοκιμάσαμε και οικογενειακώς και με φίλους. Όταν άλλαξε σε “Ψα-Ρακι” ξαναμπήκε στα ... ενδιαφέροντά μας αλλά μια το ένα μια το άλλο δεν αξιωθήκαμε να το επισκεφθούμε. Και το Ψαράκι απέκτησε φήμη και μεγάλωσε και σαν ήρθε η ώρα του, κολύμπησε σε νέο στέκι πιο κοντά στο φυσικό του περιβάλλον. Τώρα, δίπλα στη θάλασσα, στο ΝΟΚ, έγινε ακόμα πιο δελεαστικό. Και μεις ... υποκύψαμε.
    Το επισκεφθήκαμε τώρα το μεσημέρι. Και η πρώτη εντύπωση ήταν πολύ καλή. Μεγάλο, φωτεινό, πεντακάθαρο. Το μενού όμως κάπως απογοητευτικό. Περιμέναμε περισσότερη ποικιλία σε θαλασσινά και μεζεδάκια. Καταλήξαμε σε κάπως κλασικά πιάτα: Καλαμαράκια (θράψαλα) που τα σερβίρουν σε διχτάκι μικρής φριτέζας, μπακαλιάρος μαγειρεμένος με πατάτες, μπακαλιάρος τηγανητός με κουρκούτι και σκορδαλιά (η οποία δυστυχώς ήταν σκορδαλιά πατάτας, κάτι σαν πουρές) μαζί με άλλα ... συνοδευτικά. Το αποτέλεσμα ήταν θετικό. Νόστιμα όλα τους με ωραίες γεύσεις και πολύ καλές τιμές.
    Απλώς ... ε, δεν ενθουσιαστήκαμε κιόλας! Ίσως πρέπει να δευτερώσουμε κάποια στιγμή.

     Αξιολόγηση:
    "Ψαράκι":
    Γεύση 3 – ποιότητα 4 – ποσότητα 3 – περιβάλλον 5 – εξυπηρέτηση 4 – τιμή/απόδοση 5
    Σύνολο: 24 - Μ.Ο: 4

    Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

    Να κάνω αίτηση για απόδοση “Δαπάνης”;














    Στα πολύ παλιά χρόνια, μιλάμε για την προ Ίντερνετ εποχή, όταν ένας ασφαλισμένος (στο ΙΚΑ για παράδειγμα) έκανε μια “Δαπάνη” για έξοδα μετακίνησης ή για γυαλιά πάθησης ή για οτιδήποτε άλλο, κατέθετε στο Ταμείο του μια βεβαίωση γιατρού για την αναγκαιότητα της δαπάνης λόγω της πάθησής του με την έγκριση του Ελεγκτή και την απόδειξη αγοράς. Στις περισσότερες περιπτώσεις είχε απάντηση μέσα σε 10 ημέρες και το δικαίωμα να κάνει “Ένσταση” αν δεν τον ικανοποιούσε το αποτέλεσμα. Αφού ξεκίνησε η μηχανογράφηση, στον αστερισμό του ΕΟΠΥΥ πλέον, για την ίδια Δαπάνη κατέθετε τα ίδια έγγραφα και επιπλέον φωτοτυπία της πρώτης σελίδας ενός βιβλιαρίου τραπέζης όπου ήθελε να κατατεθούν τα χρήματα που θα εγκρίνονταν. Τουλάχιστον για την πρώτη του δαπάνη. Η πίστωση γινόταν μέσα σε 1½ με 2 μήνες. Πρακτικά διαγραφόταν το δικαίωμα Ένστασης. Τώρα που τα διοικητικά τμήματα των ΙΚΑ, ΟΓΑ, Δημοσίου και ΟΑΕΕ ενώθηκαν για να φτιάξουν το νέο δυνατό και καλύτερο ΕΦΚΑ, τι χρειάζεται για να πάρει κάποιος πίσω ένα ποσό, αυτό που δικαιούται, από μια δαπάνη για (π.χ.) ένα ζευγάρι γυαλιά πάθησης; Α, τίποτα!! Θέλει μόνο:
    _ Ηλεκτρονική Συνταγή οφθαλμιάτρου με έγκριση (σφραγίδα και υπογραφή) του Ελεγκτή,
    _ Φωτοτυπία της πρώτης σελίδας του βιβλιαρίου Υγείας και της σελίδας όπου φαίνεται η ασφαλιστική ισχύ,
    _ Φωτοτυπία της εγγραφής του ελεγκτή εντός του βιβλιαρίου Υγείας,
    _ Φωτοτυπία της πρώτης σελίδας του βιβλιαρίου της τράπεζας όπου θα 'θελε να πιστωθούν τα χρήματα που θα εγκριθούν (ΑΝ εγκριθούν),
    _ Απόδειξη Ταμειακής μηχανής για την αγορά,
    _ Δεύτερη απόδειξη του καταστήματος, χειρόγραφη και ... “Εξοφλητική”,
    _ Βεβαίωση Σωστής και Ακριβής εκτέλεσης της Συνταγής από τον Οπτικό,
    _ Υπεύθυνη Δήλωση ότι ΔΕΝ έχει υποβάλει άλλη δαπάνη για γυαλιά εντός της τελευταίας τετραετίας, και
    _Αίτηση προς τον ΕΟΠΥΥ.
    Και πότε θα ... εισπράξει; Απ' ότι μου είπαν σε 6 μήνες. Ελπίζω να είναι υπερβολή.

    Σημείωση:
    Σύμφωνα με τον ΕΟΠΥΥ, από 16/1/2017 οι Περιφερειακές Διευθύνσεις δεν θα παραλάμβαναν αιτήσεις ασφαλισμένων για απόδοση δαπάνης για Οπτικά Είδη, αν αφορούν εκτελέσεις παραπεμπτικών και γνωματεύσεων που πραγματοποιήθηκαν από αυτή την ημερομηνία και μετά. Την υποβολή των δαπανών αυτών, θα έκαναν μόνο οι συμβεβλημένοι πάροχοι και μόνο μέσω του συστήματος ηλεκτρονικών υποβολών. Όχι οι ασφαλισμένοι. Η απόδοση της προβλεπόμενης δαπάνης θα γινόταν προς τους συμβεβλημένους παρόχους, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην σύμβαση και τις σχετικές εγκυκλίους που θα εξέδιδε ο Οργανισμός.
    Πάντως, αυτό προς το παρόν δεν ισχύει.
    Ίσως εξ αιτίας αντιδράσεων των Οπτικών. 

    Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

    Εγνατία (η αυθεντική)

    Να 'μαστε και πάλι αποκλεισμένοι από τα χιόνια. Για δεύτερη φορά αυτήν την χειμωνιάτικη περίοδο (ελπίζω μόνο να μη μας γίνει συνήθεια). Αφού πέρασε η κορύφωση του φαινομένου, έβαλα με δυσκολία μπρος την γουρούνα (το κρύο επηρεάζει την εκκίνηση και σκοτώνει μπαταρία και μίζα) κι ανεβήκαμε προς τις “κεραίες”. Ανακαλύψαμε την πίστα καρτ και διασκεδάσαμε σε μέρη κάτασπρα, εντελώς απάτητα. Δυο φορές βούλιαξε η μηχανή και χρειάστηκε να την βοηθήσω να συνεχίσει. Στην επιστροφή πήραμε την Εγνατία. Ναι, ναι, την Αρχαία Εγνατία. Αυτό το κομμάτι δηλαδή, της περιοχής μας, που αρχίζει έξω από το νέο νοσοκομείο, περνά κάτω από τον καμένο και εγκαταλειμμένο "Διόνυσο", παρακολουθεί ως ένα βαθμό τις στροφές του Αγ.Σίλα και ενσωματώνεται στον αστικό ιστό λίγο πιο κάτω από το ξενοδοχείο "Εγνατία". Και μ' αυτή την αφορμή, να κάποια στοιχεία για την αρχαία αυτή ... λεωφόρο. Η οποία κατασκευάστηκε τον 2ο πΧ αι. και στην τελική της μορφή ένωνε την Ρώμη (όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη) με την “Νέα Ρώμη” την Κων/πολη: 
    Από τον 5ο πΧ αι. προϋπήρχε η “Κάτω Οδός”. Συνέχεια αυτής είναι η ρωμαϊκή "Εγνατία Οδός". Που πήρε το όνομά της από τον κατασκευαστή της, Γνάιο Ιγνάτιο . Ξεκινούσε από δυο σημεία στην Αδριατική. Ένα είναι το Δυρράχιο απ' όπου συνέχιζε προς το Ελμπασάν (Αλβανία).Το δεύτερο είναι αρκετά πιο νότια, ο Αυλώνας από τον οποίο έφτανε στην ίδια πόλη Ελμπασάν μέσω όμως της Απολλωνίας. Στη συνέχεια περνούσε πάνω από τις Πρέσπες και έμπαινε πια στον Ελληνικό χώρο, από την Σιταριά της Φλώρινας. Από την Σιταριά, ακολουθούσε το πέρασμα μεταξύ Βίτσι και Καϊμακτσαλάν, κάτω από τις λίμνες Πετρών και Βεγορίτιδας, από τα χωριά Δροσιά και Άγρα και έφτανε στην Έδεσσα. Επόμενος σταθμός η Πέλλα (παλιά πρωτεύουσα των Μακεδόνων) Από την "Χρυσή Πύλη" έμπαινε στην Θεσ/νίκη και συνέχιζε παράλληλα με την οδό Λαγκαδά προς την Απολλωνία όπου υπήρχαν σταθμός και λουτρά. Στη συνέχεια από τα στενά της Ρεντίνας έφτανε στην Ασπρόβαλτα, γεφύρωνε τον Στρυμόνα και έφτανε στην Αμφίπολη. Μετά την Αμφίπολη η Εγνατία συνέχιζε βόρεια για ν' αποφύγει τα τενάγη της περιοχής των (Αρχαίων) Φιλίππων. Ανεβαίνοντας τον ποταμό έφτανε στο χωριό Συμβολή μέσω Δραβίσκου. Στο ίδιο μέρος έφτανε και διακλάδωσή της από Αμφίπολη μέσω του χωριού Πρώτη. Από κει, από την Συμβολή, περνώντας νότια της Μαυρολεύκης έφτανε στην αρχαία πόλη των Φιλίππων (δίπλα στις σημερινές Κρηνίδες) μέσα από την αγορά της. Στη συνέχεια περνώντας από το πέρασμα "Άγιος Σίλας" κατηφόριζε προς την Νεάπολη (Καβάλα) και συνέχιζε προς Ακόντισμα (Ν.Καρβάλη) όπου υπήρχαν σταθμός και λουτρά. Μετά ήταν κατά σειρά η Πετροπηγή, ο Παράδεισος (Τόπειρος) και η Ξάνθη (η Βυζαντινή Ξάνθεια). Εδώ διέβαινε τον Κόσυνθο ποταμός. Εδώ επίσης έφτανε και διακλάδωσή της από το χωριό Πετροπηγή μέσω Χρυσούπολης που περνούσε βορειοδυτικά της Γενισέας. Επόμενοι σταθμοί οι Αμαξάδες, η αρχαία Αναστασιούπολις (Περιθεώριον), το Κοπτερό, ο Ίασμος. Και μετά η αρχαία Μαξιμιανούπολις (Μοσυνούπολις), η Κομοτηνή (η Βυζαντινή Κουμουτζηνά) και ο Ροδίτης. Ακολουθώντας ανατολική πορεία και στρίβοντας, σε ορθή σχεδόν γωνία, στο ύψος της Μέστης, κατηφόριζε προς το χωριό. Συνεχίζοντας νότια στις πλαγιές των Ζωναίων ορέων έφτανε στο χωριό Κόμαρος και περνώντας βόρεια από την αρχαία Ζώνη έφτανε πρώτα σε Δίκελλα και μετά στη Μάκρη (την αρχαία Σάλη) σταθμό της οδού (αποικία της Σαμοθράκης). Μετά συνέχιζε παραλιακά μέχρι την Αλεξ/πολη (όπου υπολογίζουν ότι βρίσκεται η αρχαία Τέμπυρα). Πιο ανατολικά η Ν.Χιλή, η Τραϊανούπολη (σταθμός της Εγνατίας), Λουτρός, Μοναστηράκι. Στρίβοντας βόρειανατολικά έφτανε στις Φέρρες (Βήρα), το Αρδάνι και, κοντά στον οικισμό Πόρο, διέβαινε τον Έβρο. Εκτός Ελλάδος πια, έφτανε στα Κύψελα (Ίπσάλα) και συνέχιζε προς Κασσάνη, Μάλγαρα, Ραιδεστό, Σηλυβρία, Ρήγιο (Buyukcekmece) και Βυζάντιο (Κων/πολη). Εδώ ήταν το τέλος της Εγνατίας: η Χρυσή Πύλη, η οποία ενσωματώθηκε στο τείχος του Θεοδοσίου.
    Βεβαίως υπήρχαν και κάθετοι άξονες. Αυτός που ένωνε την Πέλλα με την Θεσσαλία και την Νότια Ελλάδα, αυτοί που από Αμφίπολη και Φιλίππους οδηγούσαν προς Βορρά μέχρι και τον Δούναβη και ο από Τραϊανούπολη προς Αδριανούπολη (Edirne) και Αίνο. Όπως υπήρχαν και δευτερεύοντες, τοπικοί άξονες. Για παράδειγμα αυτός που ένωνε Έδεσσα και Βεργίνα (Αιγές).

    Σημ.: Με έντονο χρώμα περιγράφεται η διαδρομή εντός του Ελλαδικού χώρου

    Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

    Άσπρη Μέρα
















    Να και το χιόνι. Χρειάστηκε να φτάσουμε στην τελευταία μέρα της χρονιάς για να το δούμε. Κάλυψε κι ομόρφυνε τα πάντα. Επιφανειακά. Όπως είναι φυσικό. Κάτω από τα άσπρο πέπλο λάσπες, σκουπίδια κι ό,τι θέλουμε να ξεχάσουμε.
    Να ξεχάσουμε, να ξεχάσουμε. Αφού δεν μπορούμε να τα φτιάξουμε!!

    Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

    Άντε και Καλή Χρονιά

    Για την χρονιά που φεύγει, για τις μέρες που έρχονται, για το χρήμα που λείπει:
    «Όταν μια κυβέρνηση εξαρτάται από τους τραπεζίτες για τα χρήματα, τότε εκείνοι και όχι οι ηγέτες της κυβέρνησης ελέγχουν την κατάσταση, αφού το χέρι που δίνει είναι πάνω από το χέρι που παίρνει.
    Το χρήμα δεν έχει πατρίδα, οι χρηματοδότες δεν έχουν πατριωτισμό και δεν έχουν αξιοπρέπεια. Μοναδικός σκοπός τους είναι το κέρδος».
    __________________________________(Ναπολέων Βοναπάρτης 1769–1821 αυτοκράτορας Γαλλίας)___

    Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

    Quizzes (κουίζ)

    _____________________________________________________ 
    Ποιο είναι αυτό το μέρος;

     
     



























    Οι φωτογραφίες σε στέλνουν αλλού. Σε ταξιδεύουν. Σε μέρη “μακρινά, εξωτικά ονειρεμένα”. Όμως ... που τραβήχτηκαν;
    Κρίμα που δεν έχω βραβείο άλλο για τον νικητή.


    Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

    Καμμένη Γη

    Νεκρά Δέντρα (λάδι)




















    Για την Θάσο, που, και πάλι, κυκλώθηκε απ' τις φλόγες. Για τις καμμένες ελιές, για τα νεκρά ζώα, για το χαμένο βιος.
    Για το δύσκολο Χειμώνα που έρχεται. 

    Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

    Πορτοκαλιά Osage














    Σαν άνθρωπος της πόλης δεν ξέρω πολλά από δέντρα, φυτά, καρπούς και τα συναφή. Και δεν πολυενδιαφέρομαι. Ένα ιδιαίτερο όμως δέντρο (και μοναδικό στην περιοχή, όπως αποδείχθηκε) μου κέντησε την περιέργεια.
    Βρίσκεται στη Καβάλα, στο τέλος της οδού Ομονοίας, είναι μεγάλο, πυκνόφυλλο και υψώνεται πολύ πάνω από τις παρακείμενες τέντες. Αυτή την εποχή είναι φορτωμένο με παράξενους καρπούς που πέφτουν στο έδαφος με θόρυβο. Κανείς δεν ήξερε να μας πει τι δέντρο είναι, πως λέγεται. Μόνο ότι το φύτεψε πριν πολλά χρόνια ένας ναυτικός που το έφερε από το εξωτερικό. “Το ψάξαμε και στο ίντερνετ” μας είπαν “άλλα χωρίς αποτέλεσμα”. Το έψαξα κι εγώ. Με επιμονή. Κι ορίστε το αποτέλεσμα:

    Πορτοκαλιά Όσατζ*
    να αμερικάνικο δέντρο που απ' τα κλαδιά του γίνονται τα πιο καλά τόξα"
    Πρόκειται για την Maclura Pomifera, που κοινώς ονομάζεται Πορτοκαλιά Osage* (προφέρεται: Όσατζ) ή Μηλιά Hedge ή Άλογο Μήλο ή Bois d'Arc ή Bodark ή Bodock.
    Είναι ένα μικρό φυλλοβόλο δέντρο ή μεγάλος θάμνος. Aυξάνεται όμως και σε ύψος 8-15 μέτρων. Ο χυμός του είναι γαλακτώδες και καυστικός. Η ρίζα είναι παχιά, σαρκώδη, που καλύπτεται με φωτεινά πορτοκαλί φλοιό. Τα φύλλα φύονται εναλλάξ σε λεπτό κλαδί σε ύψος από 0,91 έως 1,2 μ. με χρώμα που παίζει από σκούρο έως ανοιχτό πράσινο. Στη μορφή του το φύλλο είναι πολύ απλό, μακρύ ωοειδές και καταλήγει σε ένα λεπτό σημείο. Στην επιφάνεια κάθε φύλλου βρίσκεται μια αυξανόμενη "σπονδυλική στήλη" η οποία στην ακμή της είναι περίπου 2,5 cm και δυνατή. Είναι δίοικο, δηλ. με αρσενικά και θηλυκά άνθη σε διαφορετικά φυτά. Και τα δύο είδη είναι δυσδιάκριτα. Το φρούτο όμως είναι μεγάλο, περίπου σφαιρικό αλλά ανώμαλο και με διάμετρο 7,6 15,0 cm. Από το μέγεθος και τη γενική εμφάνιση του ο καρπός μοιάζει με ένα μεγάλο, κίτρινο-πράσινο πορτοκάλι. Μόνο που η επιφάνειά του είναι τραχιά με διάσπαρτες “τρίχες”. Είναι ένα "φρούτο ένωση", ένα syncarp όπως το αποκαλούν οι βοτανολόγοι, στο οποίο οι ωοθήκες έχουν αυξηθεί όλες μαζί. Έτσι, η μεγάλη πορτοκαλί σαν μπάλα φρούτο δεν είναι ένα, αλλά πολλά. Είναι γεμάτο με ένα κολλώδες λευκό λάτεξ που διαρρέει στο παραμικρό τραυματισμό της την επιφάνεια. Το φθινόπωρο, το χρώμα του γίνεται φωτεινό κίτρινο-πράσινο. Δεν είναι στενά συνδεδεμένο με τα πορτοκαλοειδή: Η Maclura ανήκει στην οικογένεια των μούρων, μορεϊδών, ενώ οι πορτοκαλιές ανήκουν στην οικογένεια Rutaceae.
    Το δέντρο απέκτησε το όνομα Bois d'Arc, ή "τόξο-ξύλο", γιατί από νωρίς οι γαλλοι έποικοι παρατήρησαν ότι το ξύλο του χρησιμοποιείται για την κατασκευή τόξων από τους Ιθαγενείς Αμερικανούς. Μάλιστα οι ντόπιοι της περιοχής Osage* είχαν σε τέτοια εκτίμηση το ξύλο του δέντρου για την κατασκευή των τόξων τους, ώστε να ταξιδεύουν πολλές εκατοντάδες μίλια σε αναζήτηση του. Πολλοί σύγχρονοι επιμένουν ότι το ξύλο του είναι ανώτερο ακόμα και απ' το αγγλικό Yew για το σκοπό αυτό, αν και αυτή η άποψη δεν είναι καθόλου ομόφωνη. Το δέντρο είναι επίσης γνωστό ως "Bodark" ή "Bodarc" δέντρο, όνομα που πιθανότατα προέρχεται από παραφθορά της φράσης "τόξου bois d". Οι Comanches επίσης χρησιμοποιούσαν αυτό το ξύλο για τα τόξα τους. Ήταν δημοφιλής ανάμεσά τους επειδή είναι ισχυρό, ευέλικτο και ανθεκτικό. Αυτό το δέντρο ήταν κοινό στο ποταμό Comanchería. 
    Κάποτε πίστευαν ότι η τοποθέτηση ενός Πορτοκαλιού Όσατζ κάτω από το κρεβάτι θα έδιωχνε τις αράχνες και τα έντομα. Η πρακτική αυτή έχει μειωθεί με την αύξηση των συνθετικών εντομοκτόνων. Ωστόσο, οι επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα εκχυλίσματα από το Πορτοκάλι Όσατζ δεν απωθούν αρκετά είδη εντόμων. Ο καρπός δεν είναι δηλητηριώδες και οι άνθρωποι μπορούν να τον φάνε, γενικώς, χωρίς αρνητικές συνέπειες, αλλά θεωρείται μη βρώσιμο λόγω της υφής και γεύσης, που μοιάζει με χημική ουσία. Στην ψύξη βελτιώνεται η γεύση, η οποία τότε μοιάζει με αγγούρι. Οι σπόροι του καρπού είναι βρώσιμοι και μερικές φορές ο καρπός καταστρέφεται από σκίουρους για να του πάρουν τους σπόρους, αλλά και μερικά άλλα αυτόχθονα ζώα το χρησιμοποιούν ως πηγή τροφής. Αν και η καρποφορία χρειάζεται την παρουσία και αρσενικού και θηλυκού δέντρου, το θηλυκό δέντρο, ακόμη και όταν είναι απομονωμένο, θα παράγει μεγάλα "πορτοκάλια", αλλά αυτά θα στερούνται των σπόρων τους. 
     
    Πηγή:
    http://nikos-manitarielassonas.blogspot.gr/2013/11/maclura-pomifera.html
    _________________
    * Κομητεία Όσατζ (Οκλαχόμα, ΗΠΑ)

    Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

    Εις Μνήμην











    Μια καθημερινή της προηγούμενης εβδομάδας, το ασθενοφόρο του Κέντρου Υγείας Πρίνου, πιστό στην υπόσχεση του υπεύθυνου της Μονάδας, φτάνει στο χωριό για να παραλάβει έναν ασθενή. Ο οποίος είναι κατάκοιτος και πρόκειται να εισαχθεί για νοσηλεία στην Καβάλα. “Ελπίζουμε να είναι κάποιος εκεί να βοηθήσει στην διακομιδή” είπαν στους οικείους του, “γιατί θα είναι μόνο η οδηγός του οχήματος”(!)
    Κάποιοι ήταν και βοήθησαν. Προλάβανε το F/B και σε μιάμιση περίπου ώρα φτάσανε στην Καβάλα. Το ασθενοφόρο (με τον ασθενή και την συνοδό) το έβγαλε μέσα από το πλοίο ένας από το πλήρωμα (!!) Σε λίγο έφτασε το άλλο ασθενοφόρο, αυτό που θα αναλάμβανε την “διακομιδή” από κει και πέρα. Ο οδηγός αυτού του δεύτερου (μόνος κι αυτός!!) αναζήτησε την οδηγό του πρώτου για να μεταφέρει τον ασθενή από το ένα φορείο στο άλλο. Περίμενε, έψαξε, ρώτησε, μέχρι και στα εκδοτήρια πήγε και στο κυλικείο άλλα ... τίποτα. Και πως θα μπορούσε άραγε να την βρει; Αφού, όπως αποδείχθηκε, δεν ταξίδευσε με τον ασθενή! Παράτησε και ασθενή και συνοδό και ασθενοφόρο, να ταξιδεύσουν μόνοι και ασυνόδευτοι, χωρίς φροντίδα (και χωρίς ενημέρωση). Κι αυτή ... παρέμεινε στη Θάσο!!
    Ορίστε;;!

    Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

    Ένας Φτάνει

    Κι αν είναι πλήθος τ' άσκημα,
    και αν είναι τ' άδεια αφέντες,
    φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή,
    φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω.
    Να δώσει νόημα στων πολλών
    την ύπαρξη, ένας φτάνει ... 
    __________________________________________________________ (Κωστής Παλαμάς) ____

    Για τον Ιούλιο που "βγαίνει" σε λίγες ώρες, για έναν Ιούλιο "βαρύ", χωρίς καλά ΝΕΑ.

    Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

    Πηγές Ζυγάκτη















    Ξεκινήσαμε σχετικά νωρίς και φτάσαμε πριν σκοτεινιάσει. Ευτυχώς, γιατί έτσι μπορέσαμε να περιηγηθούμε κάπως στο χώρο και να δούμε στο φως της ημέρας στοιχεία που δεν μπορέσαμε να δούμε την πρώτη φορά, όταν φίλοι μας πρωτοπήγαν για να γνωρίσουμε το μέρος. Και τότε είχα ενθουσιαστεί και από τότε (πέρασε σχεδόν ένας χρόνος) έψαχνα ευκαιρία να ξαναπάω με φίλους. Χτες τα κατάφερα. Και βρέθηκα για τρίτη φορά, στις λεγόμενες “Πηγές του Μεγ.Αλεξάνδρου”. Στο χάρτη μπορεί να τις βρει κάποιος με το όνομα “Πηγές του Παραδείσου” και είναι γνωστές και ως Πηγές των Κυργίων. Βρίσκονται ανάμεσα στα χωριά Κύργια και Κεφαλάρι του Ν. Δράμας. Καθάριο νερό, γάργαρο και τόσο άφθονο που εκτός των γύρω περιοχών υδροδοτεί και την πόλη της Καβάλας.
    Πριν λίγα χρόνια ήταν απλώς οι ... Πηγές. Κάποια επένδυση πρόσθεσε στο τοπίο ένα ιχθυοτροφείο πέστροφας όπως αυτά που υπάρχουν στο γειτονικό Κεφαλάρι. Και μέχρι εδώ τίποτα το εξαιρετικό. Μια φαεινή επιχειρηματική ιδέα όμως και μερικά εκατομμύρια κάναν την μεταμόρφωση. Το εκτροφείο πέστροφας μετατράπηκε σε εκτροφείο οξύρρυγχου. Σε κάποιες από τις δεξαμενές πέσανε 5.000 γόνοι από τρεις διαφορετικές ποικιλίες και 3 χρόνια μετά, τα θηλυκά, σε χωριστή δεξαμενή πια, είναι έτοιμα για την πρώτη παραγωγή χαβιαριού. Συγχρόνως ο γύρω τόπος διαμορφώθηκε σε μια υπέροχη όαση δροσιάς και πρασίνου με πολύ ελεύθερο χώρο, γεμάτο πάπιες, φραγκόκοτες, παιχνίδια για παιδιά, πίδακες και καταρράκτες νερού. Στο κέντρο μια ταβερνούλα, πάνω στο νερό, που προσφέρει ... τα πάντα. ΚΑΙ οξύρρυγχο. Ο οποίος στη γεύση θυμίζει κάπως Ξιφία και έχει σκληρή πέτσα. Αν εξαιρέσουμε την μερίδα* του, που μου φάνηκε ακριβή, όλα τα άλλα είναι σε πολύ-πολύ καλές τιμές και μεγάλες ποσότητες.
    Πάντως είτε για φαγητό είτε για καφέ είτε ακόμα για παιχνίδι ή βόλτα θελήσει κάποιος να πάει, πιστεύω ότι το εγχείρημα αξίζει. Κι όσο η θερμοκρασία λόγω εποχής αυξάνει τόσο πιο θελκτική φαντάζει η εκεί επίσκεψη. Μια κάποια δυσκολία υπάρχει στο να βρεις τον δρόμο!!



    ---------
    * σερβίρεται ψητός σε (2-3) φέτες με σαλάτα και τηγανιτές πατάτες.


    Αξιολόγηση:
    "Πηγές Μ.Αλεξάνδρου":
    Γεύση (και λόγω μοναδικότητας)  5 – ποιότητα 5 – ποσότητα 5 – περιβάλλον 5 – εξυπηρέτηση 5 – τιμή/απόδοση 5
    Σύνολο: 30 - Μ.Ο: 5

    Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

    Διεθνής Ημέρα Οικογένειας















    "Μετά Το Μπάνιο"
    1983
    λάδι
    ύψος: 35
    πλάτος: 28


    Για την Διεθνή Ημέρα της Οικογένειας που καθιερώθηκε το 1993 με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και εορτάζεται κάθε χρόνο
       σαν σήμερα (στις 15 Μαΐου).

    Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

    WGD.Day (Παγκόσμια Ημέρα Σχεδίου)

















     Η Παγκόσμια Ημέρα Σχεδίου (World Graphic Design Day) γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Απριλίου. Την ημέρα τιμούν οι επαγγελματίες του χώρου σε 17 χώρες, όχι όμως και στην Ελλάδα. Σκοπός να αναδειχθεί ο σημαντικός ρόλος του κατασκευαστικού σχεδίου και των δημιουργών του στη δημόσια ζωή.
     Αν και το σχέδιο που παραθέτω δεν είναι “κατασκευαστικό” εντούτοις το δημοσιεύω ... τιμής ένεκεν.

    Πηγές:
    . http://www.sansimera.gr/worldays/114#ixzz470D2dxy1
     
    Σχετικοί Ιστότοποι:
    .  AIGA - The professional association for design

    Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

    Σχίνος









    Γράφω γι' αυτό το μαγαζάκι τώρα μια και σήμερα έχει εγκαίνια. Εμείς το επισκεφτήκαμε πριν λίγες μόλις μέρες, με αφορμή ένα άλλο γεγονός, βραδάκι και πάλι. Και το σημειώνω αυτό γιατί αν ήταν μεσημέρι θα είχαμε περισσότερη ελευθερία να εντρυφήσουμε και να εξερευνήσουμε τα πιάτα του χωρίς τύψεις και φόβους. Τώρα ήμασταν πιο μετρημένοι. Αλλά όλοι δοκιμάσαμε απ' όλα στο τραπέζι κι έτσι πήραμε μια σχετικά ολοκληρωμένη άποψη. Ο “Σχίνος” στην περιοχή Ποταμούδια της Καβάλας, λέει ότι είναι μεζεδοπωλείο και είναι πράγματι. Έχει ένα πλούσιο menu και η ακριβότερή του μερίδα χρεώνεται 6 ευρώ. Χιώτικες γεύσεις, με αρώματα νησιώτικα, με μάλαθρο και μαστίχα. Τοπικό Μαστέλο ψημένο στη σχάρα (με ξάφνιασε ευχάριστα), φάβα και άλλα πολλά και πρωτόγνωρα. Η πλατειούλα στη οποία καθίσαμε έχει διακοσμηθεί κι αυτή κατάλληλα. Τώρα που καλοκαιριάζει κι όλοι θα συνωστίζονται στα παραλιακά νομίζω πως θα 'ναι μια καλή εναλλακτική. Και θα 'θελα να το ξαναεπισκεφθώ για κάποιες ... διευκρινήσεις (και “επαναλήψεις” βεβαίως-βεβαίως).

    ___
    Σημ.: Τα μαστιχόδεντρα της Χίου είναι μια ποικιλία του θάμνου Σχίνου (Πιστακιά). Μπορεί ν' αποκτήσει δενδρώδη μορφή και ύψος μέχρι και 5 μέτρα. Από τους νησιώτες λέγεται και θαλασσόδεντρο

    Αξιολόγηση:
    "Σχίνος":
    Γεύση 5 – ποιότητα 4 – ποσότητα 4 – περιβάλλον 5 – εξυπηρέτηση 5 – τιμή/απόδοση 5
    Σύνολο: 28 - Μ.Ο: 4,66

    Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

    Windows 10












    Δεν θέλω να “ταράζονται τα νερά”. Δύσκολα μαθαίνω πια κι αν μάθω κάτι, το να ξεφύγω από την πεπατημένη και να περάσω σε αχαρτογράφητη περιοχή, με αγχώνει. Είδα κι έπαθα να προσαρμοστώ στα Windows 8. Το να κάνω το βήμα και να περάσω στα 10ρια μου φαινόταν βουνό. Η ένδειξη ότι τα w10 είναι έτοιμα και μπορώ να τα κατεβάσω εμφανιζόταν συχνά πυκνά στην επιφάνεια εργασίας μου και συνέχεια την διέγραφα. Δεν απέκλεια το να προχωρήσω. Kάποτε θα το έκανα. Όταν θα ήμουν “έτοιμος”. Όταν θα έπρεπε ή όταν θα αναγκαζόμουν.
    Αλλά σήμερα, ή αυτά βαρέθηκαν κι ανέλαβαν την πρωτοβουλία ή εγώ έκανα κάποιο “λάθος” ή κάτι άλλο συνέβη. Δεν ξέρω. Ξέρω ότι ξαφνικά τα Windows 10 άρχισαν να “κατεβαίνουν” στο κομπιούτερ μου και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο από το να παρακολουθώ την χρονοβόρα πρόοδο και τις επανεκκινήσεις που γινόταν αυτόματα. Έφυγα. Δεν άντεχα την αναμονή. Όταν γύρισα ύστερα από ώρες, είχε τελειώσει (επιτέλους) η όλη διαδικασία κι ένα μήνυμα σε μπλε οθόνη σημείωνε: “όλα τα αρχεία σας βρίσκονται ακριβώς εκεί που τα αφήσατε”.
    Ήταν; Ναι, ήταν! Και τα αρχεία και οι ρυθμίσεις μου και η εμφάνιση της αρχικής οθόνης. Και ό,τι μπόρεσα να ελέγξω. Σχεδόν αναρωτήθηκα: τι άλλαξε τελικά;
    Ελπίζω να μη έχω κάποια άσχημη έκπληξη τις προσεχείς ημέρες.

    Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

    Το Ναυπηγείον













    "Το Ναυπηγείον" ήταν ένα απλό καφενεδάκι-ουζερί στο καρνάγιο της Καβάλας, κάτω απ' τις “Καμάρες”. Την πρώτη φορά που μου το πρότειναν παλιοί συνάδελφοι αντέδρασα. “Δεν μπαίνω εδώ μέσα”, είπα. Αλλά καλά που μπήκα. Από τότε κατέβηκα τα 2-3 σκαλάκια του πολλές φορές και κατέβασα κι άλλους και το επέδειξα με καμάρι και σε Καβαλιώτες και σε Δραμινούς και σε Αθηναίους και άλλους πολλούς.
    Με τα χρόνια άλλαξε και μεγάλωσε. Δεν έχει τα πάντα, μα πάντα έχει φρέσκο ψαράκι. Και μπορείς να βρεις χειροποίητες νοστιμιές και μεζεδάκια με καλά υλικά και τιμές. Αυτή την φορά πρόσεξα επίσης την προσπάθεια της δ/νσης να κρατήσει το χώρο ευχάριστο κι ελεύθερο από καπνούς και τσιγάρα. Μπράβο τους!
      

    Αξιολόγηση:
    "Το Ναυπηγείον":
    Γεύση 5 – ποιότητα 5 – ποσότητα 4 – περιβάλλον 4 – εξυπηρέτηση 5 – τιμή/απόδοση 5
    Σύνολο: 28 - Μ.Ο: 4,66

    Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

    Ξάνθη (2 χρόνια μετά)









    Ένεκα της ημέρας αποφασίστηκε “έξοδος”. Και, αυτή τη φορά, είπαμε να υπερβούμε τα εσκαμμένα και να φτάσουμε κάπως μακρύτερα. Στην Ξάνθη λοιπόν. Ας πάμε εκεί. Έχουμε πολύ καιρό να την επισκεφθούμε.
    Ξεκινήσαμε με καλό καιρό. Ηλιόλουστη η ημέρα και ο δρόμος ανοικτός. Αφήνοντας την Εγνατία, μπήκαμε στην πόλη από την ανατολική της είσοδο. Τριγυρίζαμε με το αυτοκίνητο επί ώρα. Πήγαμε από δρόμους που ξέραμε, μπήκαμε σε άλλους που δεν ξέραμε, περάσαμε τον Κόσυνθο, επιστρέψαμε στο κέντρο της παλιάς πόλης, κυκλώσαμε την κεντρική πλατεία, παρκάραμε κοντά στο πανεπιστήμιο. Συμπληρώσαμε την αναγνωριστική μας βόλτα με τα πόδια. Καταλήξαμε στην περιοχή που ξέραμε απ' τα παλιά. Πολλά μαγαζιά ήταν κλειστά. Ακόμα και στη καρδιά της Παλιάς Πόλης η κρίση έχει αφήσει τ' αποτύπωμά της. Μόνο οι καφετέριες φαινόταν να σφύζουν από ζωή. Για μεσημεριανό καθίσαμε στο “Δρομάκι”. Περιποιημένο μαγαζί, σε παλιό αρχοντικό, διασκευασμένο με πολύ γούστο. Προτεινόμενος προορισμός από τον Tripadvisor. Μια οικογενειακή επιχείρηση που προσφέρει ωραίες, κλασικές γεύσεις και σε πολύ καλές τιμές. Πλούσιες μερίδες, κυρίως μοσχάρι (ο Αχμέτ δεν πιάνει χοιρινό) χωρίς κάτι εξεζητημένο όμως. Τίποτα ιδιαίτερο. Δεν ξέρω αλλά ... περίμενα κάτι άλλο.
    Φεύγοντας πια, και στην πορεία μας προς το αυτοκίνητο, περάσαμε μπροστά από την Εθνική τράπεζα. Ένας καινούργιος πεζόδρομος που έχει δημιουργηθεί εκεί ήταν η αποκάλυψη! Νέα μαγαζιά “υγειονομικού ενδιαφέροντος” κάθε είδους. Μέχρι και ψησταριά με υπέροχες σούβλες. Δεν μπορούσαμε να τον βρούμε νωρίτερα;
    Λίγο πριν φύγουμε από την πόλη δοκιμάσαμε και τα ξανθιώτικα γλυκά. Έμενε μόνο η επιστροφή η οποία έγινε με δυσκολία και αρκετή καθυστέρηση αφού και η Εγνατία ήταν κλειστή και η παλιά Εθνική στη γέφυρα του Νέστου.
    .
     Αξιολόγηση:
    "Το Δρομάκι":
    Γεύση 4 – ποιότητα 4 – ποσότητα 4 – περιβάλλον 4 – εξυπηρέτηση 4 – τιμή/απόδοση 5
    Σύνολο: 25 - Μ.Ο: 4,16

    Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

    X-mas



    Για δες!! Άλλο κι αυτό:
    Λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας υπενθύμισε την ισχύ του διατάγματος που εκδόθηκε πριν από έναν χρόνο, και έγινε νόμος του κράτους τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου 2015, για την απαγόρευση των δημοσίων εορταστικών εκδηλώσεων της Μουσουλμανικής θρησκείας στην Ελλάδα. Οι μωαμεθανοί κάτοικοι της χώρας έχουν την άδεια να γιορτάζουν, αλλά εντός των κοινοτήτων τους και αφού ειδοποιήσουν σχετικά τις αρχές.
    Η Ιερά Σύνοδος χαιρέτησε την ανακοίνωση της Προεδρίας και με δικό της έγγραφο εξήγησε ότι οι υπερβολικές και ανοικτές εορταστικές εκδηλώσεις αλλοθρήσκων μπορεί να οδηγήσουν σε μιμητισμό τραυματίζοντας την πίστη των χριστιανών.
    Από την πλευρά του το αρμόδιο υπουργείο με εγκύκλιο του υπενθύμισε ότι θρησκευτικά σύμβολα όπως ημισέληνοι, τραγούδια, ευχές, στολισμοί, ήχοι και συγκεκριμένα ενδύματα έχουν τεθεί εκτός νόμου.
    Αλήθεια, πως θα αντιδρούσα αν διάβαζα στις εφημερίδες κάτι τέτοιο; Και τι θα σκεφτόμουν;
    Ότι είναι αδύνατο; Παράλογο; Αδιανόητο, μήπως;
    Κι όμως, αυτό ισχύει! Αντιστρόφως βέβαια. Ναι! Ναιαι! Στο μουσουλμανικό κράτος Μπρουνέι τα Χριστούγεννα απαγορεύονται!! 
    Είπε κανείς τίποτα;

    __
    Εδώ που τα λέμε, τα Χριστούγεννα τα “καταργήσαμε” κι εμείς εδώ, στον λεγόμενο “Χριστιανικό Δυτικό Κόσμο”. “Χ-mas” γιορτάζουμε πια. Όχι ΤΑ Χριστούγεννα.


    Πηγή:  enikos.gr